STARZEJĄCY SIĘ PIES - Na co zwrócić uwagę

Opiekunowie są często zaniepokojeni zmiana w zachowaniu psa, której nie są w stanie zrozumieć czy wyjaśnić. Pies staje się bardziej nerwowy i lękliwy, bardzo wrażliwy na dźwięki i boi się pozostać sam. Rozmawiam o tym z opiekunami, ale jak przychodzi do mojego psa, to przecież …. Nie! On jeszcze nie…….. A jednak. Moj pies się starzeje i czas spojrzeć prawdzie w oczy. Samo uświadomienie sobie, ze nasz ukochany piesek się starzeje, nie jest takie proste. Może z ta informacja ułatwię wam zadanie.

 

Psy nie żyją wystarczająco długo. To jest fakt i każdy ‘psiarz’ o tym wie. Dopiero zaczynamy się

docierać, poznajemy dobrze naszego pupila, jego potrzeby i ‘dziwadła’, a tu nagle następuje zmiana

osobowości. Wszystko się ciągle zmienia.

 

Różne rasy żyją dłużej lub krócej. Male pieski mogą żyć średnio 15-16 lat, bardzo duże psy żyją

średnio 7-8 lat. Praktycznie osiągają pełną dojrzałość i od razu zaczyna się proces starzenia

Średnie rasy żyją około 12-13-14 lat.

 

JAK WYGLĄDA STARZENIE SIĘ PSA?

 

U każdego psa ten proces będzie wyglądał inaczej, ale możemy zauważyć ze pies śpi dużo więcej. Krótszy spacer 2 razy dziennie zdaje się być dużą dawka ruchy dla psa. Wiele psów może tracić apetyt, gdyż nie maja już tego samego zapotrzebowania energetycznego.

 

Podczas gdy proces starzenia się pogłębia, niektóre psy mogą się zachowywać jakby były zagubione. Mogą spacerować po domu w nocy z pokoju do pokoju. Czasem staja się bardzo wrażliwe na dźwięk i dźwięki, które kiedyś pies mógł spokojnie tolerować, sprawiają, ze pies zaczyna wręcz drżeć lub szczekać.

Niektóre pieski mogą stracić słuch lub wzrok. To oczywiście dodaje stresu psu. Raczej psy nie tracą

węchu. Czasem psiaki mogą się ‘zagubić’ w swojej przestrzeni. Mogą podejść do ściany czy krzesła

i gapić się na to ‘coś’ jakby nie wiedziały, co maja z tym zrobić, ze mogą się po prostu odwrócić

i wrócić ta sama droga.

 

Nerwowość to jeden z popularniejszych symptomów. Ciężej jest im tez znieść samotność. Mogą

starać się uciec z pokoju czy swojego kojca, aby się dostać do opiekuna.

 

 

 

CO MY MOŻEMY ZROBIĆ, ABY POMÓC NASZEMU STARZEJĄCEMU SIĘ PSU?

Całkiem dużo. Najlepiej zacząć od wizyty u weterynarza, aby potwierdzić, ze to, co uważamy ma miejsce, i aby zbadał czy pies nie cierpi może z innych powodów. Możliwe, ze będą przepisane leki, które maja na celu poprawę samopoczucia naszego pupila i złagodzi objawy demencji.

Możliwe, ze przydadzą się leki ziołowe, akupunktura czy specyficzne ćwiczenia.

 

W domu możemy przygotować odpowiednio otoczenie. Na przykład, możemy wyciszyć pomieszczenia choćby przez zamykanie i uszczelnianie okien, lub przygotować zaciszny kącik dla psa, zwłaszcza jeśli mieszkamy w hałaśliwej okolicy miasta. Na spacery, jeśli to możliwe, zabierać psa do lasu lub do parku gdzie jest ciszej. Warto tez porozmawiać z sąsiadami i poinformować, dlaczego nasz pupil więcej szczeka. Być może będą bardziej wyrozumiali gdy poznają przyczynę tych zachowań.

Możemy tez psu pomoc poruszać się łatwiej, np. jeśli do tej pory wchodził na kanapę a teraz bolą go stawy i nie daje rady, można przygotować lub kupić specjalny podest ułatwiający mu wejście.

Opiekun może przygotować codzienna rutynę tak, aby wszelkie ruchy były ‘przewidziane’ przez psa,

co złagodzi jego stres przy każdej zmianie czy hałasie. Czasem przedstawienie młodszego pieska

pomaga, ale czasem może zaszkodzić. Najlepiej bardzo ostrożnie podejść do sprawy i dobrze się

przygotować, aby nie dodać kolejnego problemu naszemu staruszkowi. Jeśli źle znosi towarzystwo

i chce spokoju, to skaczący po głowie młodzieniec nie sprawi, ze poczuje się lepiej.

Można tez szkolić psa. Oczywiście, u starszych psów mózg dalej pracuje! Nauczenie kilku nowych

komend może usprawnić komunikację i przygotować psa do poradzenia sobie z różnymi trudnymi

sytuacjami.

 

                                                                                                                        Njal - piesek do adopcji - link do opisu

 

Gdy pies już nie może biegać i przynosić piłek, można zaangażować pupila w zabawy węchowe, spokojniejsze ruchowo, ale angażujące umysł.

Jeśli pies nie daje rady wychodzić na dłuższy spacer, można spróbować masaże, które będą stymulowały mięśnie i poprawia samopoczucie.

Można tez zabrać psa na wycieczkę wózeczkiem lub autem, jeśli zawsze lubił a teraz chodzenie sprawia kłopoty. Otrzymuje wtedy spora dawkę stymulacji i ‘zwiedza’ świat bez chodzenia. Wiele piesków cieszy się na takie wycieczki.

Chrońmy tez naszych starszych przyjaciół przed stresem związanym z podbiegającymi znienacka psami na spacerze, na tyle na ile jest to możliwe.

 

Dość trudne jest pierwsze uświadomienie sobie, ze pies się starzeje, ze to już! Obserwujcie swoje pieski. To dla nich trudny okres, same nie rozumieją tych zmian.

Uważam, ze najistotniejsza jest pełna akceptacja psa, takim, jakim jest teraz.

Akceptacja nie oznacza braku działania, wręcz przeciwnie. Oznacza to, ze opiekun będzie bardziej wyrozumiały i cierpliwy, a działania podjęte o wiele skuteczniejsze.

Anna Wysocka

Behawiorysta (CCBC)

Black Dog
Lazy Dog
njal1.JPG
Original_edited.jpg